Około 3% ludzkiego genomu jest poświęcone receptorom węchowym — to jedna z największych rodzin genów. Mamy około 400 aktywnych receptorów węchowych, ale każdy człowiek ma nieco inną kombinację wariantów tych genów.
Dlaczego nie wszyscy czujemy to samo?
Androsterol — składnik potu — dla jednych osób pachnie przyjemnie (jak sandałowiec), dla innych jest odpychający, a część ludzi nie czuje go wcale. Ta różnica wynika z wariantu jednego genu (OR7D4). Podobnie jest z wieloma innymi zapachami — sparagi, kolendra, fiołek — percepcja zależy od genów.
Około 3% ludzkiego genomu koduje receptory węchowe. Warianty tych genów sprawiają, że ten sam zapach może być dla jednej osoby przyjemny, a dla innej obrzydliwy.
Nobel za węch
W 2004 roku Richard Axel i Linda Buck otrzymali Nagrodę Nobla za odkrycie mechanizmu działania receptorów węchowych. Wykazali, że każdy receptor reaguje na konkretne cząsteczki zapachowe, a mózg rozpoznaje zapachy na podstawie kombinacji aktywowanych receptorów — jak kod kreskowy.
Geny a preferencje zapachowe
Twoje preferencje zapachowe — to, co lubisz, a czego nie znosisz — są częściowo genetyczne. Ale doświadczenie, kultura i wspomnienia dodają kolejne warstwy. Dlatego perfumy, które uwielbiasz, mogą być nieznośne dla kogoś innego — i to nie jest kwestia gustu, ale biologii.
Zrozumienie tego mechanizmu zmienia sposób, w jaki podchodzimy do doboru perfum. Nie ma 'najlepszego zapachu' — jest zapach najlepszy dla Ciebie i Twojej biologii.